Studia dziennikarskie i praca w zawodzie
13 grudnia 2009 | Dziennikarstwo
Czy studia związane z mediami pozwolą na szybsze zatrudnienie w tej dziedzinie? Prawdę mówiąc, mogą pomóc, ale niekoniecznie. Wiąże się to z tym, iż zwyczajnie ludzie studiujący o mediach, czy to dziennikarstwie prasowym czy telewizyjnym, poznają tylko zasadę działania swojego zawodu. A tego można się nauczyć tak naprawdę o wiele szybciej podczas pracy w redakcji. Kilka miesięcy i człowiek jest niemal całkowicie obeznany w tym, co musi, czego nie trzeba, co wolno, a czego nie wolno. Wszystko to wchodzi w krew podczas pierwszych przepraw przez działania. A dlaczego zatem warto robić inny kierunek? Przede wszystkim na wszelki wypadek, ponieważ niekoniecznie musi zdarzyć się tak, iż wymarzone studia dziennikarskie staną się rzeczywistości, a po drugie dziennikarz znający się fachowy na jakimś zawodzie jest o wiele bardziej atrakcyjniejszy niż znający się tylko na zasadach funkcjonowania mediów.
Jak podjąć pracę z mediami? Dróg jest wiele. Można próbować szczęścia i podesłać lokalnym redakcją swoje CV, ale bez doświadczenia, bez zaplecza, bez rzeczy, którymi można by się pochwalić są raczej marne szanse, by dostać upragnioną posadę. O wiele lepiej, gdy postanowimy zajmować się mediami, jest zarejestrowanie się w jakimś dziennikarskim portalu i tam próbować swoich sił. Co prawda praca jest tam zazwyczaj non-profit, ale zamiast pieniędzy zdobywa się tam coś o wiele cenniejszego, czyli zwyczajne doświadczenie. Dopiero potem, gdy będziemy mieli na koncie jakieś sukcesy, opatrzone znaną marką (np. w znanym portalu dziennikarskim), można śmiało udać się do upragnionej redakcji. Każdy musi wybrać swoje powołanie – czy chce być radiowcem, prezenterem telewizyjnym czy po prostu pismakiem w gazecie. Wszystkie są na swój sposób równie satysfakcjonujące.
Media internetowe a prawo
7 grudnia 2009 | Etyka, Rodzaje
Media dzisiaj łączą się w jedną całość. Kiedyś można było rzec, że się uzupełniają, ale dzisiaj dzięki sieci internetowej to stwierdzenie jest raczej nieaktualne, a to dlatego, bo internet dzisiaj tworzy oddzielny, autonomiczny organizm, który żyje własnym życiem i jeśli chodzi o panujące w nim zasady jest właściwie nie do zatrzymania. Jest jak Dziki Zachód, gdzie wszystko wolno, nawet jeżeli robione jest coś w pełni nielegalnie – zawiłe meandry prawa konstytucyjnego nie pozwalają w pełni kontrolować tego, co się tam dzieje. Choćby kwestia piractwa komputerowego – to jest sprawa właściwie nie do zatrzymania. Radio, telewizja i prasa przy internecie wydają się mieć archaiczne zastosowanie, ponieważ możemy je tylko odbierać, a w internecie możemy żywo uczestniczyć we wszystkim, co tam się dzieje. Pytanie tylko, czy to dobrze, czy źle?
Jak bardzo media i ich przedstawiciele naginają prawa? To ciężkie pytanie, poniewa prawda jest taka, że robią to dość często. Fakt, że czasami są to błahe sprawy, dotyczące tylko niewielkich konfliktów kilku przepisów prawnych, ale nie umniejszają wagi tego problemu. Media powinny zdobywać informację i siać pokój na całym świecie, ale bez pewnych nielegalnych sztuczek wielu dziennikarzy nie zdołałoby przynieść widowni tego, co ludzie musieli po prostu zobaczyć. Często łamanie prawa przez przedstawicieli mediów wynika z faktu, iż zwyczajnymi, legalnymi momentami nie są w stanie zdobyć pewnych informacji. Ale, co za tym idzie, łamią prawo dla dobrej sprawy pokazują, jak inni łamią prawo, w o wiele gorszy sposób, szkodząc ludziom i czasami sobie. Dlatego jest to delikatna kwestia, bardzo często nie dająca jednoznacznej odpowiedzi – czy media powinny działać tylko legalnie? Granica między odpowiedziami jest bardzo cienka.
Obiektywność dziennikarska
22 listopada 2009 | Dziennikarstwo, Etyka
Obiektywizm z mediach to rzecz bardzo ważna. Wręcz święta, bo właśnie to ona pozwala odbiorcom samodzielnie zadecydować o faktach związanych z omawianym wydarzeniem. Jeżeli, dajmy na to, informacja jest przedstawiona przez pryzmat danej partii politycznej, poznajemy tylko jedną stronę konfliktu. A co z drugą? Ludzie mają prawo wiedzieć, co na ten temat mają do powiedzenia przeciwnicy danej partii, nawet jeżeli ich antagonistom to się nie podoba, prawda? Tak więc wszystko w mediach skłania się ku obiektywizmowi, ale ostatnio, szczególnie w internecie, na topie ostatnio znajdują się opinie stricte subiektywne, takie które piszą ludzie znajdujący się wewnątrz sytuacji. Ludzie lubią utożsamiać się z gotowymi poglądami, co poniekąd zwalnia ich od myślenia, dlatego się za nie zabierają. Można zatem rzec, że jest to coś na kształt końca obiektywnej informacji, chociaż większość serwisów nadal stawia na taki sposób przedstawiania sytuacji.
Dziennikarze to osoby pracujące w mediach, ale nie tylko oni zajmują się dostarczaniem informacji. Dziennikarze w każdej redakcji dzielą się na kategorie, określone hierarchią i obowiązkami, jak w wojsku. Najpierw, w redakcjach czasopism i gazet, pierwsze stanowisko zajmuje redaktor naczelny, a potem jego podopieczni – zastępcy, koledzy naczelni i tak dalej. Potem są redaktorzy, którzy wyznaczają cele niżej postawionym, czyli reporterom. Ludzie ci zbierają informacje, piszą o nich, fotografują (tym akurat zajmują się fotoreporterzy ), a potem, gdy oddają materiał do druku czy innej publikacji, muszą przejść przez gust właśnie redaktora, który się nimi opiekuje. I to własnie reporterzy są najbardziej aktywnymi dziennikarzami, ponieważ są wewnątrz sytuacji, która zostanie upubliczniona, śledzą ją, idą jej tropem, zapisują, notują i potem robią z tego artykuły. To im ludzie zawdzięczają najwięcej – to oni są głównymi dostarczycielami informacji.
Popkultura i publicystyka
18 listopada 2009 | Dziennikarstwo, Etyka
Popkultura działa obecnie głównie dzięki mediom. Popkulturą nazywamy wszystko, co wchodzi w skład sztuki – muzyki, pisarstwa, poezji, kinematografii. To także są media i środek przekazywania informacji, swoich poglądów. Wiele filmów, książek czy wierszy otworzyło ludziom oczy na wiele spraw, właśnie dzięki nim ludzi ostatnimi czasy zaczynają bardziej interesować się światem. Wielu artystów do swoich prac dołącza coś na kształt widokówek z rzeczywistości, omawiając narastające konflikty, trapiące ludzi problemy i tak dalej. Dla przykładu można podać tu ostatnią część komandosa “Rambo”, który mówił o konflikcie w Birmie, a wcześniej “Fight Club” ukarał swoich widzów za zbytnie oddawanie się konsumpcjonizmowi. Poza tym bardzo często popkulturalne produkty są lepszymi informatorami o aktualnych trendach panujących na świecie niż wszelakie serwisy informacyjne. Przykładowo, jeżeli ludzie chcą wiedzieć, co drażni innych, lepiej wejść na jakiś serwis społeczny niż informator.
Publicystyką zajmują się głównie poważni, dojrzali dziennikarze. Jest to rodzaj uprawiania dziennikarstwa, który powinno się zaczynać na samym końcu. Dojrzała osoba, która dużo przeżyła, ma o wiele większe szanse uchwycenia w odpowiedni sposób temat, jakiego nie ma początkujący pismak. Młodzi ludzie dodatkowo nie rozumieją często annałów dość istotnych przy tym rodzaju dziennikarstwa. Nie ważne jest, by używać kontrowersyjnych, trafnych sformułowań – tu potrzebne są także umejętności obserwacji, sprawnym operowaniem dowcipu oraz wszystkim tym, co wykorzystywało się podczas pisania tysięcy artykułów przez lata pracy w redakcji dziennikarskiej. Z publicystką związane jest mnóstwo problemów prawnych, ponieważ bardzo łatwo przekroczyć pewne moralne, prawne granice, przez które łatwo trafić do sądu. Zdarzało się to wielokrotnie w poprzednich latach, dzisiaj ludzie są już mniej na tym punkcie uczuleni.
Przyszłość mediów
14 listopada 2009 | Dziennikarstwo
Gdzie zmierzają dzisiejsze media? Bardzo ciężko to ustalić, ale jedno jest pewne. Media zmierzają do tego, by być wszędzie i przy wszystkich. Informować jak najszybciej jak największą ilość ludzi o wydarzeniach, zbliżających się ważnych datach. Media chcą być u nas w domu, w naszych telefonach, być ciągle na bieżąco. To,wydaje się, jest dział społecznego zainteresowania, który nigdy nie będzie miał końca. Media, można rzec, chcą stworzyć globalną siatkę telepatyczną, czyli informować o ludziach o absolutnie wszystkim, co dzieje się na świecie, zwłaszcza jeśli nie dzieje się to w ich okolicy i nie mogą tego ujrzeć na własne oczy. Media to wszyscy ludzie podłączeni do jednego przewodu informującego – jeśli jeden człowiek powie coś, wszyscy to usłyszą, nawet jeżeli ma to być nieistotny frazes, puszczony na YouTube, Wrzucie czy innym portalu umożliwiającym ludziom robienie wszystkiego.
Co najbardziej zrewolucjonizowało media? Oczywiście internet, ale to słowo jest zbyt ogólnikowe. Najbardziej rewolucyjnym etapem w dziedzinie mediów były płatne systemy informacyjne. Potem ktoś wpadł na pomysł, że ludzie nie muszą płacić za dowiadywanie się tego, co dzieje się na świecie, a będą to robili jedynie reklamodawcy. Potem narodziły się serwisy typu youtube czy myspace, gdzie absolutnie każdy, bez względu na wiek, mógł się zarejestrować i tworzyć to, co chce. Rewolucja ta dotyczy także kwestii rozpowszechniania popkultury, jej dystrybucji i sprzedaży. Przykładem pierwszym z brzegu może być wszechobecna dostępność muzyki, filmów czy książek w wersji cyfrowej. Wszystko w zasięgu ręki, za darmo, bez kosztów, dla każdego wystarczy, w nieograniczonej ilości. Tylko czy taka swoboda służy ludzkości czy prowadzi do jej degradacji moralnej?
O stronie
Ostatnimi czasy bardzo popularne w internecie są tak zwane portale. Są to serwisy informacyjne o zróżnicowanej tematyce. Celują w szerokie spektrum odbiorców, dlatego ich tematyka jest zazwyczaj bardzo rozległa - od polityki, poprzez hobby, pasje, kulturę, sztukę, film, książkę, aż po tematy erotyczne kończąc. Pierwsze tego typu serwisy internetowe zaczęły pojawiać się w okolicy roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziestiątego siódmego, kiedy to liczba zarejestrowanych serwerów sięgała prawie dwudziestu milionów. We wczesnych fazach rozwoju portale nie obfitowały w zbyt wielką ilość opcji - jedne posiadały rozległe forum, inne specjalizowały się w informacjach, jeszcze inne zgromadzały na swoich serwerach wszystkich, którzy lubili czatować. Wpadnięto na myśl, iż najlepsze portale będą takie, w których będzie można skorzystać ze wszystkich dóbr, jakie udostępniają możliwości internetu. I zaczęło się. Zwykłe wyszukiwarki internetowe poczęły zmieniać się w wielkie portale, gdzie można było zrobić wszystko. Można było założyć konto internetowe, uczestniczyć w dyskusji na forum publicznym, założyć własną grupę dyskusyjną. Każdy zarejestrowany użytkownik, z własnym kontem pocztowym w danym portalu, ma zazwyczaj dodatkowe opcje, jakich nie posiadają użytkownicy. Do najpopularniejszych polskich tego typu portali należą Onet.pl, Wirtualna Polska - to jest najstarszy polski portal i pierwszy, Interia.pl oraz o2.pl. Do najpopularniejszych polskich serwisów tego typu należą Yahoo, AOL oraz Seznam.cz. Kwestią sporną jest, czy google.com jest tego typu portalem, podobnie jak i Wikipedia czy inna znana tego typu korporacja. Jednak pewniakiem jest, iż znaczenie portal społeczny czy serwis społecznościowy to internetowa grupa ludzi, którzy spotykają się w określonym celu lub mają te same priorytety i właśnie wiele stron WWW, które nie miało statusu portalu społecznego, z całą pewnością mogą go mieć teraz. Dlaczego tak jest? Ponieważ wokół nich narosło tyle zainteresowania, ludzie tak ze sobą zaczęli dyskutować na jego forach, że urosłoto do statusu grona społecznego. Warto zauważyć, że w internecie występuje coraz więcej różnych stron, z góry skupione na takich serwisach. Nazywane są serwisami społecznościowymi, co znaczy tyle, że skupiają wokół siebie ludzi zainteresowanych jednym, konkretnym tematem. Może to być temat rozrywkowy czy każdy inny, ważne jedynie, by skupiał jakieś grono społeczne. W Polsce najlepszym przykładem takiego serwisu jest nasza-klasa.pl. Reklama: oferty pracy pomorskie